Disa poezi nga Kushtrimi

Titulli: Re: Disa poezi nga Kushtrimi Mon 28 Apr 2008, 8:44 pm

Si jetoj une?

Jetoj nje jete te frenuar nga te gjitha anet fundore
I rrethuar me lista e pohime siperfaqsore
Ska publikime falso e as pune dore
Ndersa jeta ime thjesht quhet perrallore
Dita e pare ndryshon nga dita vijuese
Dhe qdo rreth imi merret me gjera mashtruese
Pak vuaj kundrejt drejtkendshit ballor
Ngase e lumtura ka kohe qe s’eshte perdor
Jeta me ballafaqon me gjera te ndyta
Asesi nuk vrasin pushkat pa tyta
Andaj luftoj me shum deshprim e pak shpres
Ndaj vetes sime skam fare kujdes
Matematiken e urreja sikurse femij
Tani sdi te urrej asnje njeri
Urrej veten pasi skam asnje plan te vetem qe realizova
Dhe qe shkrimet e mija nje kohe i dashurova
Tani e di qe skam vler normale
E tere historija ime duket fatale
Shkruaj vetem kur flet zemra ime
Dhe nuk merrem aspak me gjera imtime
Duro ,duro eshte motoja e shpirtit tim
Ngase do ekzistoj lajmi qe te sjell gezim
Kur jam teper i qet, nervozohem
Kur jam buz ngadhnjimit, shkatrrohem
Kur jam ne prag te gezimit, hidherohem
Kur jam shum i lodhur dorzohem
Kur jam i lire atehere ngarkohem
Kur jam duke shetitur, vrapoj
Kur barti diq te rendesishme, rrezoj
Kur jeta shet lumturi skam para
Kur jeta me sjell pasuri ,me kerkojn hua
Kur vendos te dal ne gjyeti ,digjet mali
Kur dua te kaleroj, ngordh kali
Kur kerkoj pune ska me afate
Kur marr veturen ta ngas ,mbes pa derivate
Kur shikoj television ngel pa rrym
Kur dua te kendoj me zemer mbes pa frym
Kur dua te notoj thahet deti
Kur hy ne internet bie rrjeti
Kur ligjeroj skam ndegjues
Kur dua te degjoj ska ligjerues
Kur therras shoket ata jan ne mesim
Kur jam i merzitur tjeret kan argetim
Kur dua te dal me therrasin te punoj
Kur vendosi te shkruaj duhet te ndegjoj
Kur shkoj te luaj humbas lojen
Kur i lidhi kepucet kepus tojen
Kur dua te jem i ri vjetersohem
Kur luftoj ne front dorzohem
Qfar te bej me tregoni
Ngase me heshtje vetem me shkatrroni
I tregova te gjitha ato qe ju duhen
Por harrova t’ju tregoj se:
Kur shikoj yjet ata shuhen
Nuk po kerkoj teper me besoni
Vetem disa gjera ju mi spjegoni
Pse nervozohem kur duhet te jem i qet
Pse shkatrrohem kur duhet fitoj vet
Pse hidherohem kur me duhet gezimi
Pse lodhem kur sme nevoitet dorzimi
Pse ngarkohem kur duhet i lir te jetoj
Pse nuk eci ne qetesi ,por me duhet te vrapoj
Pse rrezoj gjerat me rendesi
Pse skam para kur jeta shet lumturi
Pse duhet tmi marrin parat ,kur une ato i posedoj
Pse digjet mali kur une ne gjueti dua te shkoj
Pse ngordhin kuajt kur me duhet te kaleroj
Pse kerkoj pun kur kam nevoj te pushoj
Pse vetura ska derivat kur kam nevoj udhetoj
Pse ngel pa rrym kur televizjonin shikoj
Pse mbes pa frym kur me zemer kendoj
Pse kur dua te notoj thahet deti
Pse kur hy ne internet ndalet rrjeti
Pse kur ligjeroj sme degjon askush
Pse kur dua te ndegjoj ligjerusit punojn ne fush
Pse shoket kur therras ata vijojn mesim
Pse merzitem une kur tjeret jan ne argetim
Pse duhet te punoj kur une dua te dal
Pse nuk shkruaj por duhet te ndegjoj ndonje fjal
Pse humbi lojen kur une luaj
Pse kepus tojen dhe ate se gjuaj
Pse jeta e re me vjeterson
Pse fronti im mua me dorzon
Kto jan deshira qe realizohen
Dhe qe me pak mundim ato fitohen
Por nuk luhet loja kur ske ekip skuptohet
Dhe nuk din I pasuri q’eshte varferia nese me te s’provohet
Dua tju tregoj se kto une i realizova
Dhe kur te gjitha i kisha mbaroj loja
Fusha u zbraps dielli u shua
Momentet e vdekjes me kapluan mua
Kishin nje pergjegjje pytjet e mia
Te gjitha sherohen kur vjen dashurija!!!

Autor :KAAK- Kushtrim Mehmeti

Titulli: Re: Disa poezi nga Kushtrimi Mon 28 Apr 2008, 8:47 pm

O njeri

A thua mund ta quaj veten njeri
Kur gabova prap dhe do te gaboj perseri
Pse nuk ndalem dhe te mendoj
Rruges se gabuar mos te shkoj
Kerkova qe te gjith ne mua te ken besim
Asgje sju solla ne keto vite vetem zhgenjim
E lendoj veten ngase tjeret ende se kuptuan
Por tradheti edhe shtaza kete do ta quan
Mendoja se kam ndryshuar qe nje kohe te gjate
Por prap se prap jam I zhytur ne mekat
Thelle dhe I mbuluar tersisht
Hormonet e mia veprojn marrzisht
Keto fjal jane te qarta dhe pa cenzur
Poezi e rimuar perplot aventur
Duart me shkruajn zemra me flet
Nga mekati I papermisuar faji me vret
Me fal o Allah I madheruar
Jeten time si mendoja sta paskna kushtuar
Me fal o jeta ime e uruar
Ngase ende me shpirt ste paskna dashuruar
Mos veproni si une ngase do mallkoni veten
Mos kerkoni defrim ngase shkattroni jeten
Prisni ngase gjithhere vjen shperblimi
Duroni se shperblehet durimi
Sdua te jem ai qe dikur isha
Sdua te kem ato qe dikur kisha
Jeten dua Allahut tia kushtoj
Vetes menyren e jeteses dua tia lehtsoj
Thjesht dua ti vej jetes disa korniza
Dhe mos ti jap vetes per vende te ndaluara viza
O Allah robin tend mekatar udhezo
Nga qdo e keqe te lutem pastro
Kur do jetoj ashtu si jetuan te udhzuarit
Kur do te duroj si durojn te pushtuarit
Kur do ngritem dhe ta ndaloj veten
Kur do tia kushtoj Allahut jeten
Sot se neser ndoshta vdes
Sdua as edhe nje minut te pres
Fal te qofsha o Meshirues
Ne qdo damar timin te lutem behu pushtues
Qdo levizje e duarve te mia
Nga ti kerkoj te me vie fuqia
Ngase I vetem une gjithhere gaboj
Lendoj veten dhe jeten qe dashuroj
Vendos per kohen qe e shpenzoj
Dhe per gjerat qe sduhet ti punoj
Kto me duhen dhe po ti kerkoj
Pastaj I qet dhe pa brenga do te jetoj
Ndoshta gabova por sdo te gaboj
Ngase e dua Kuranin dhe do ta praktikoj
Kater vite lexova e tash e kam harruar
Pluhuri ne raftin e vitrines e ka mbuluar
Kater vite ta kushtova jeten
Tash e harrova tersisht vetveten
Por ndala veten per ardhmeri
Ngase dua ne te ardhmen te kem femij
E femijet dua qe ti mesoj ty te adhurojn
Dhe udhzimet e tua gjithnje ti praktikojn
Te lutem falem o Allah
Nese me fal Allahu do te pastrohem
Nese me fal ti do te detyrohem
Nese ia fali vetes do te qetsohem

Autor :KAAK- Kushtrim Mehmeti

Titulli: Re: Disa poezi nga Kushtrimi Mon 28 Apr 2008, 8:49 pm

E gjeta ne shkretetir me Acar

Ne shkretiren ku jetoja me zemer
Kerkoja pak nga jeta ime
Ta dua me shprit nje femer
Dhe ta friksoja njeher zemren trime

Jeta ecte perpara ngadal
Skishte frike dhe kerkonte
Njemend mbeta pa asnje fjal
Kur te rrahurat zemra i ngadalsonte

Isha ne nje periudh njemend te acaruar
Por kto si ndjente shpirti im
Syt u perqendruan ne dy sy te kaltersuar
Dhe mendja ime skishte me perqendrim

Qfar te bej? O jeta ime po te pyes me nxitim
Ngase ata sy ndezin flak shpirtin tim
Por jeta nuk kishte pergjegjje te shpejt
Se isha i dashuruar ne syt e mi u vrejt

Momenti me kritik ishte kur me te bisedova
Ishin thjesht vetem dy fjal qe une i nderrova
Por per mua biseda nuk perfundoj
Ngase e dija se naten do ta endrroj

Ditet kalonin e une u shendrrova ne tjeter njeri
Si ta quaja ndryshe kete perveqse dashuri
Por prit me tha vetvetja ime e ngurtesuar
Duhet ta zbulosh ajo a eshte e dashuruar

Kjo ishte gjeja me e veshtir per mua
Dhe donte kohe per tu vertetua
Doja ti ndalja ditet
Ato te mos shkojn

Doja ti ndalja meshkujt
Ata te mos dashurojn
Frika se mos e humbi dashurin e pare te vertet
U shendrrua ne nje fobi

Dhe isha i gatshum me tere qenjen time
Te flijohem per dashuri
Ecte jeta e smud ta frenoja
Shkrihej zemra ime e smud ta ngurtesoja

Ku je o fati im me ze te lart bertita
E pran vetes mu shfaq ajo duke then “me kohe a arrita”
Doja ti thoja te dua
Doja ti thoja me lejo ti puthi buzet tua

Doja ta shpenzoja tere dashurin
Ishte koha kur e permysa vetmin
Por ngadale me tha imazhi im
Sepse do vej dita kur do kete shperblim

Qendro i pampushtur me armikun
Dhe ndegjo me vemendje mikun
Keshtu edhe une veprova
Edhe pse qe nga dita a pare e dashurova

Por prisja shenjen e te madhit hyjnor
Dhe shigjeten e kendit ballor
Kjo donte ni kohe qe te prisja
I vetmi moment qe skisha deshir te vdisja
Doja vetem nje minut ta pergdheli me dashuri
Dhe nje here ta mbuloj kur te ket stuhi

Keto mi dhuroj jeta ime
Dhe ma dhuroj qenjen me te bukur
Kam kaluar aq shum ngushllime
Por skam pushuar asnjeher duke u lutur

Tani jeta ime ka kuptim te plot
Dhe sdua asgje tjeter ne kete bot
Kjo ishte ajo qe doja qe kur isha krijuar
|Te falenderoj O Allah i madheruar.

Autor :KAAK- Kushtrim Mehmeti
Skenderaj-03/11/2007. 22:55

Titulli: Re: Disa poezi nga Kushtrimi Mon 28 Apr 2008, 8:53 pm

Ik nga une o i biri kudres

O ti qe nuk ke nder aspak
Dhe qe deshira jote eshte te derdhet gjak
Pse me shikon kur sdua te shoh me sy
Pse na takoi zoti ne kete vend mua dhe ty
Ti je i poshter kete te gjith e kuptuan
Ka shum pak njerz qe ty te duan
Ske bes ngase je i mallekuar
Apo se veren qe ne trup ske as duar
Shko e kerko ushqim ne kontinjera
Dhe mos mu ofro afer ngase te vie era
Shkatrrove gjith njerzimin
Solle me veti tek ne edhe mjerimin
Gjith buken qe e ke ngren ty te vraft
Populli te qelbur me sy te paft
Smeriton as te bisedojm
Ngase vetem sa me teper urrejtjen e shtojm
Ik tash dhe mos u kthe asnjeher
Shko jeto dikund ku ska dimer as vere
Te lutem largohu
Lirisht me dike tjeter shoqrohu
Miqesija jone ketu perfundon
Vaft ne djall ai qe shpirtin tim e lendon
Si te flas me ty kur ti me friksove
Me gjith ironin tende mua mu drejtove
Te ndihmova edhe pse isha ne gjendje kritike
E kur pata nevoj per ty ma ktheve shpinen e ike
Sme vie keq nga te paftyret
Ne zjarr ti gjetsha gjymtyret
Mallkoj ate kuder qe ne jete te solli
Dhe per qendrimin me ty momente te vlefshme mi mori
Shko mos te shaj edhe me teper
Se nga ofendimet qe ti bej kjo bised po behet veper
Ngado qe ti ecen rruga kundermon
Gjate gjith kohes shoqerohesh me demon
Ik nga une mos u kthe te lutem e te pergjerohem
Ngase sdua qe nga ti tjeret te mesohen
Brengosem vetem per shpirtin tim
Ngase ndryshe nga ti une jam jetim
E ti familje te ngusht e ke djallin
Familje e cila sdin ta dalloj mallin
Shko mos u sill kot se koti
Ska me shoqeri ,ngase tani u ftoh moti
Kjo ishte biseda me nje kafsh shtepiake
Qe din per dredhina dhe menyra zikzake
Isha teper i friksuar kur me te u takova
Dhe qe te shpetoj nga ai nje bised zhvillova
Me mjeshtri te bukur ate e hutova
Pa asnje demtim nga ai qen shpetova.

Autor :KAAK- Kushtrim Mehmeti

Titulli: Re: Disa poezi nga Kushtrimi Mon 28 Apr 2008, 9:00 pm

Jetimi

Lotët vershojn ne faqet e mia
Dhimbjet mi lehteson vetem shoqerija
Shpresat u mbyten bashk humbjen e nenes
Rrezet me te urryera jane ato te henes

Armiku i jetes sime ishte nentori
Kur prinderit e mi me vete i mori
Tani mbeta ne vetmi i tronditur
Nga kthetrat e jetes se papritur

E tere jeta ime ishte e pa vlere
Sikurse pllazha e detit pa rere
Gjdo minute jetoj ne meditim
Dhe mallkoj veten qe mbeta jetim

Nuk kerkova teper nga jeta
Por asnje kerkes ne toke nuk gjeta
Kjo eshte pabesi dhe mashtrim
Thjesht ankth i nates qe vjen si mallkim

Grilat e jetes me shpejtesi u fortesuan
Dhe meshire per krijes si une nuk treguan
Familje skam i vetem kam mbetur
Shpirti, sikurse sheqeri ne uje eshte tretur

Tik e taku i ores humb degjimin e vesheve te mi
Rruga e qyteti per mua eshte e vetmja shtepi
Tregoni meshire ju o njerez te djallezuar
Sepse jam duke bere jetes se mallkuar

Ku i kam prinderit po te pyes o Zot
Ngase vetmin smund ta perballoj dot
Malli dhe deshira ime per ti ledhatuar
Me shkatrrojn duke mos me degjuar

Se dua jeten ,se dua burrerin
Se dua shkollen ,se dua shoqerin
Se dua paran,se dua pasurin
Vetem dua ta perballoj vetmin

Ska shpetim ,andaj dua te vdes me malle
Ngase padrejtesi eshte une te jem gjalle
Vdekja eshte dhurata ime qe tani preferoj
Andaj lutem qe neser mos te jetoj.

Autor :KAAK- Kushtrim Mehmeti

Vizitor

Kushtaa urime shum te bukra ..

Titulli: Re: Disa poezi nga Kushtrimi Mon 28 Apr 2008, 9:36 pm

Kur do të fitojm !!!

Shfletoj fletët e mbushura me gënjeshtra historike,
Ku më shumë se dy herë në fjali ka fjalë misterike
Ska histori që shkruajn të dobishmit,
Dhe që me ëndje ta citojnë të pranishmit
Permtimet e parealizuara, na mbushën kokat,
Dhe fitorja më e madhe është ti marrësh votat
Ska njeri që drejtësin e mbeshtet,
Dhe që fjalën që e flet në thelb është e vërtet
Na mbuluan trazirat antikriminele,
Dhe odat të mbushura me mesele
Lojrat e fëmijve janë pushka e pistoleta,
Kjo është pikëlluese q’është e vërteta
Vallë sa do të jetojm ne,në këtë botë,
Dhe a do këtë minutë që sderdhim lotë
Kjo mbetet të shihet në shekullin e kaluar,
Që drejtësia do ketë fituar
Mos mendoni se unë gabova,
Ngase me tërë vetëdijen atë e shkrova
Por kjo është që njerëzve t’ju japim besim,
Sa që vdekjen ta presin me padurim
Unë tërë këto vite i jetova më shpresë,
Dhe asnjëherë nuk parashtrova ankesë
Nuk ishte kjo thjeshtë një harresë,
Por kush ta lexoj nëse unë shkruaj shkresë
Shumica absolute shkollën e mbaruan më pagesë,
Dhe i ndihmuan të mallkuarit të këtë ende shpresë
Vëllai e urren vëllain më shpirt e zëmer,
Ska mbetur për grua, ta marresh një femer
Shkatrrohet nderi që dikur e kishim ne,
Dhe dashurija që vetë e varrosëm në dhe
Mbetën shqipetarët pa të madhen besë,
Dhe e tera qe punojn janë më lopat e fshesë
Humbi ligji dhe kanuni,
Më qytet se kryeqyteti u bë katuni
Hyri i ashtuquajturi “evropianizimi”,
Dhe para syve tonë shëtitet shkatrrimi
Ku mbeti dashurija atnore,
Ku mbeti dashurija e shkollës fillore
Ku mbeten pleqnit e gjyshërve tanë,
Përse ne kohën më të vështir ato na lane
Sa veta e përcjellin të vdekurin,
Sa gjyetarë e gjuajn lepurin
Sa burrat urdhërojn shtëpit,
Ku janë rojtaret që ruajn kapit
Ka hyrë nëpër njerëz teknologjija,
Pa kurfar mëshire në shport hidhet fëmija
Arat më nuk punohen ,
Tokat bujqësore në ndërtesa të pavlera shëndrrohen
Vetura u mbushën rrugët tona,
Kunder Islamit gjëmon jehona
Nuk ka Gjyshe,më me shamija,
As nëpër sofrat tona nuk ngrënet flija
Nëpër shtete të forta arriti novigacioni,
Motoja e fort është të dobetit pushtoni
Shkelën të drejtat fundamentale,
Digjën qdo ditë drunjët në male
Në vendin ku denohet i pafajshmi më burgim,
Ska fitim më të madh gjykatësi sikurse në gjykim
Paraja mbisundon në pjesët aktive,
Dhe gjëndja e rinisë është depresive
Na mbeti pak mirësi dhe shpresë,
për jetimin mendojm si të kemi kujdesë
Por jo të kujdesemi që na duhet mirësija,
Por si ti vidhet atij pasurija
Jeta kalon dhe shpejtë hargjohet,
Askush nuk e dinë në mengjes a do zgjohët
Andaj të pregatitemi për një kohë të veshtirë,
Ku q’do e keqe neve na dukët e mirë
Dëshirojmë të jemi sundues i vetës sonë,
Dhe njëherit për udhtimë mos të jem vonë
Ngase aty ku mbretëron vonesa,
Në shprejhje vie harresa
Të mendojm ku e nisim rinin,
Dhe në cilën shkollë e shkollojm fëmijn
Jemi në kohën më të vështirë shkollore,
Ku nuk gjenë dot libres me nota shëmbullore
Jemi Musliman të gjithë me emer,
Por jo më shpirtë e më zëmer
Shtet më genjeshtra nuk mund askush të formon,
Ngase muri i gënjyer në fakt nuk ekziston
Ja se qfarë na mëson televizjoni,
Me seriala që shpesh ju i shikoni
Ta flijojmë vetën për dashuri,
Dhe të kemi kujdes mos të kemi fëmij
Se gjëja më e veshtirë është kujdestarija,
Dhe pa pasuri nuk rritet fëmija
Valle si u rritem ne që nuk kishim pasuri,
A mos vallë vdiqem si fëmij
Jo, ju lutem këto mos i dëgjoni,
Ngase shkatrrimi rinor vjen nga televizjoni
E tëra që ju lus duket abnormale,
Dhe për jetën tuaj duket fatale
Por nuk duket bukur lulja pa petale,
Dhe nuk mbahet shteti pa tatime fiskale
Dhe jeta më e bukur është në rini,
Asesi skalohet jeta pa fëmij
Nese ënde jeni duke menduar,
Dhe poezin time jeni duke e lexuar
Zgjohuni në këmb dhe ndalne të keqën me dorë,
Dhe mos toleroni Kosoven të bëhet horë
Se ndryshe nuk pritet shkatrrimi,
Se ndryshe nuk ndalohet shkollimi,
Se ndryshe nuk shtohet papunësija,
Se ndryshe nuk devijohet rinia,
Se ndryshe nuk ndalohet trafikimi,
Se ndryshe nuk ndalet bastardizimi,
Ktheni burrërin shqipëtare,
Ndalone dhunën vrastare
Ktheni besën e shqiptarisë,
Jepni mundësi shkollimi rinisë
Ktheni pleqët dhe pleqnit,
Ndaloni gënjeshtrat dhe pabesit
Mos u bëni emisjon humoristik për botën,
Mos e mbushni me tepër se që duhët gotën
Jemi buzë fitorës se shumëpritur,
Që ndoshta ne mund ta shijojmë të rritur
Por si fillimi edhe fundi përfundon,
Q’do ndodhi e jetës neve na mëson
Ne presim që një ditë do të fitojm,
Dhe një shtet të bukur ne ta ndërtojm
Ku në atë shtet do zhduket korrupsioni,
Dhe Politikajve t’ju ngritet tensioni
Do këtë miresi për jetimin,
Dhe kushtet që ta vijojm mësimin
Kështu presim dhe shpresojmë,
Dhe ndoshta një ditë do të fitojmë
Endrrat rrallë herë i shohim nëse si mëndojm.!!!

Autor :KAAK- Kushtrim Mehmeti

Titulli: Re: Disa poezi nga Kushtrimi Mon 28 Apr 2008, 9:40 pm

Premtime dhe asgje

Premtime ,premtime ke aq sa ti deshiron
Ti vetem duhet të kerkosh e ai ti realizon
Kjo është koha qe ska qene asnjeher
Dimri me acar këtu behet vere
Mbi koke me rrin premtimet qe i realizuan
Kur ne votimet e para votat tona i kerkuan
Varferi e skajshme ,
Papunesi ,
Terr,
Monotoni,
Gropa,
Vrasje,
Falimentime,
Korrupsion,
Dollovere,
Drog,
Analfebetizem,
Keto i fituam me doren qe votuam
Dhe nga premtimet qe pushtetaret ne realizuan
Kjo është fitore qe se mban mend dot njeriu
Dhe fillim i mbar i një një tjeter faqeziu
Pak kaluan pas luftes mizore
Qe pas pushtuesit na pushtoj fuqija superiore
Sa vite i kaluan shqipetaret ne roberi
Dhe nuk kishin shpres se do të fitojn pamvarsi
Kjo enderr filloj të realizohet
Pasi tani shqipetari nga demokracia pushtohet
Rinis iu cenohet e drejta fundamentale
Dhe për pushtetaret kjo duket normale
Deshirojn drejtesi ,rend e inkuadrim evropian
E sipas tyre, ne duhet të mos jemi musliman
Nese kete e quani ju demokraci
Andaj lirisht quane edhe plakun, femij
Kjo është qesharake, besoni mua mu qeshet
Pse duhet të heq mbulojen dhe të zhveshet
Turp, marre duhet të keni padyshim
Edhe pse sdeshironi ky është shkatrrim
Demaskone fjalen demokraci
Me mirë iu pershtatet fjala dinakeri
Vidhni ,vidhni pasi keni mundesi
Por mos mendoni se une nuk po e di
Kete mund ta sheh qdo femij
Perpos shtazes të quajtur njeri
Me falni ndoshta nga mllefi edhe ofendoj
Por me zemer padrejtesin e luftoj
Shpresat e mia jane të parealizuara
Sikurse premtimet për rruget e asfaltuara
Ngrituni se po vjen koha për deshiren shekullore
Por tani largone nga koka naivitetin
Dhe mos u leni ne dore genjeshtarve pushtetin
Ne pupulli jemi vete pushtetar
Dhe ate qe e premtojm ju duhet me marr
Premtojm dashuri nder e drejtesi
Ngase për rruge me shum traka nuk kem pasuri
Por punë për të gjith dhe uri asesi
Kjo për momentin është me rendesi
të punojm të gjith qe mandej të fitojm
djersa jone do të shperblehet dhe dikur mirë jetojm
ky do të jete një shtet qe me djers e ndertojm
pastaj jeten tone ne qetesi do ta jetojm
ska premtime boshe Kosova ka nevoj për ndertim
dhe kujdes të veqant për varfnjak dhe jetim
kryetari edhe pastrusi njejt do të vishen
shtresat klasore atehere do të prishen
por pas veshtersis vjen lehtesimi
dhe pas hidherimit vjen gezimi
sjam ne fushat elektorale e as nuk kam parti
nuk kam pas veti ekspert për asnje lami
kam perball një liber të madh dhe hyjnor
qe nuk lejoj asesi i papastri ta prek me dore
me të zbatohet vetem drejtesia
me të eleminohet total papunsija
me të korrupsionin e ndaloj
me të premtimet i realizoj
me të e shtojm pasurin
me të e shkollojm femijn
me të ndalohet hajnia
me të edukohet rinija
besoni se fjalet e tij jane shpres për popullin tone
dhe gjithë botes me to i ipet jehone
por kjo për juve duket e pa menduar
ngase veshte tuaj me genjeshtra jane mesuar
keni dhimbje të medha kur degjoni të verteta
ngase jeni të kordinuar sikurse ne lule bleta
por deshiroj qe një ditë të ndaleni e të mendoni për kete poezi
edhe pse atehere kjo do të mbetet vetem histori
se kjo është e vetmja e vertet qe mund të ekziston
dhe qe me pak punë njeriu mund ta realizon
por ju vazhdoni genjeshtareve tju besoni
ngase edhe pak dhe as ju sdo të ekzistoni
se varferija sa vjen e shtohet
dhe buka e milli vetem din të shtrejtohet
e kur do të vdisni urije
dhe kur sdo të kete fare fjal dashurije
kto fjalet e mija do tju kujtohen
por vone do të jete sepse atehere kto shpenzohen.

Autor :KAAK- Kushtrim Mehmeti

Titulli: Re: Disa poezi nga Kushtrimi Tue 29 Apr 2008, 12:46 am

edhe disa poezi nga ylli ,,,Ketu s'do jem,

Ketu s'do jem do jem larguar
Ne toke I tretur si te tjeret
Ne kafenene e preferuar
Nuk do me shohin kamarieret
Dhe neper udhet ku kam ecur
S'do ndihet kolla ime e thate
Mbi varrin tim do te rrije I heshtur
Nje qipariz si murg I ngrate
Ti do trishtohesh atehere
Se s'do me kesh ne dhome te gjalle
Dhe kur ne xham te fryje ere
Do qash me eren dalengadale
Por kur te jesh merzitur shume
Ne raft te librave kerkome
Aty do jem I fshehur une
Ne ndonje fjale a ndonje shkronje
Mjafton qe librin pak ta heqesh
Dhe un do te zbres do t'vi prane teje
Ti si dikur me mall do qeshesh
Si nje blerim pas nje rekeje.

Titulli: Re: Disa poezi nga Kushtrimi Tue 29 Apr 2008, 12:51 am

Malli per heronjte

S'ka heronj,herojte i perzume
me lavdi perdite i nanuritem
dhe me lajka dalngadal i vume
nje nga nje ne prehje dhe ne gjume.

S'ka heronj,heronjte u merziten,
prisnin endrat,endrat u vonuan
duke pritur heshten e dremiten
dhe ne nina-nana u kenduam.

C'digjeni nga malli per heronjte?
kushedi kur kthehen nga kjo ane
C'i kerkoni?Pritja eshte e kote
S'ka heronj,tani ka pelivane!
Heshtja

Cigarja u dogj gjer ne fund,
Mbi tryeze gjumi me mori
ne xhamet era perdet s'i tund
dhe hesht koridori.

Me koke ne tryeze te flesh,
te shohesh endra te blerta...
Sa ndot...Te zgjohesh e prape te gjesh
ne qoshe te vjellat e lena nga jeta!
Kujdes me fjalen

Kujdes me fjalen,zonjez me cante
Kujdes me fjalen dhe ti zoteri
Pushteti i fjales eshte i vecante
Gatuan male dhe kakerdhi.

Me fjalen rrjedhin perenj me mjalte
Pikojne cezma me helm te zi
Kujdes me fjalen zonjez me cante
Kujdes me fjalen dhe ti zoteri!

Nga fjala humben Jude e Pilate
Stratege e mbreter me mbreteri
Kujdes me fjalen zonjez me cante
Kujdes me fjalen dhe ti zoteri!

Kur fjala nxiret nga buzet jashte
Si dallendyshja s'vjen ne shtepi
Kujdes me fjalen zonjez me cante
Kujdes me fjalen dhe ti zoteri!

Une fjalen vete e shtroj ne karte
Dhe brenda syve se c'eshte e di...
Kujdes me fjalen zonjez me cante
Kujdes me fjalen dhe ti zoteri!
Varferia
Kishat e shembura
Malli per heronjte
Kujdes me fjalen
Heshtja

Titulli: Re: Disa poezi nga Kushtrimi Tue 29 Apr 2008, 12:53 am

Malli i Shqiperise

Me ka marre malli per Shqiperine tone.
Sonte,kur po kthehesha me trolejbuz,
Tymi i cigarit "Partizani"qe pinte dikush
Dridhej kalteronte,bente spirale,
Sikur te fshehta me thosh ne gjuhen e shqipetareve
Mua bashkatdhetarit.
Te shkoj dua mbremjes ne rruget e Tiranes,
Ku kam bere dikur ndonje marrezi,
Dhe ne rruget ku skam bere asnje marrezi.
Me njohin ato porta te vjetra te drunjta,
Inatin akoma do ma mbajne,
Koken do ma tundin,
Por une s'do ta marr per keq,
Se malli me ka marre.
Dhe t'eci rrugicave plot gjethe te thara,
Gjethe te thara,gjethe vjeshte,
Per te cilat krahasimet gjenden aq lehte.
Me ka marre malli per Shqiperine tone;
Per ate qiell te madh,te gjere e te thelle,
Per vrapin e kalter te dallgeve adriatike,
Per rete qe ne muzg si keshtjella digjen,
Per alpet flokebardha e mjekergjelbra,
Per netet e neilonta,qe nga flladet fergellojne,
Per mjegullat qe si indiane te kuq muzgjeve
shtegtojne
Per lokomotivat dhe kuajt,
Qe te djersitur avullojne e hungerojne,
Per qiparisat,kopete dhe varret
Malli me ka marre.
Malli me ka marre,
Per shqipetaret.
Me ka marre malli dhe se shpejti vi atje,
Duke fluturuar mbi mjegullat,si mbi deshira.
Sa i larget,aq edhe i dashur je,atdhe.
Aerodromi do te dridhet nga uturima,
Mjegulla do te rrije pezull mbi humnera.
Ata qe shpiken shpejtesine reaktive
Larg atdheut sigurisht do kene qene ndonjehere.

Titulli: Re: Disa poezi nga Kushtrimi Tue 29 Apr 2008, 12:56 am

Në parkun që mbuluan fletët
Në parkun q'ë mbuluan fletët
Të dy ne ecim qetësisht,
Pas shijes saj ka shtruar vjeshta
Qilim të verdhë natyrisht.

Dhe ndoshta si një ëndërr e zbehtë
Ju fanit një muzg i vonë
Ky park q'ë kan' mbuluar fletët
Ku pas kaq shekujsh ti po shkon.

Nga vagabondët me cigare
Ti mos u tremb e dashur kot
Imazhin tënd as dinosaurët
Shekuj më parë s'e shtypën dot.

Që ti të vije kaq e bukur
Me këta flokë, me këtë hap
Toka të egrën klimë e zbuti
Dhe akullnajat ktheu mbrapsht.

Dhe s'kish se si të ndodhte ndryshe
Të ndodhte ndryshe s'kish se si.
U desh të zhdukeshin përbindshat
Që te kjo botë të vije ti...

Titulli: Re: Disa poezi nga Kushtrimi Tue 29 Apr 2008, 1:02 am

kete poezi nuk duhet ta harrojm kurr,,,
Anës Lumenjve

Arratisur, syrgjynosur,
Rraskapitur dhe katosur
Po vajtonj pa funt, pa shpresë,
Anës Elbë-s, anës Spree-së.
Ku e lam' e ku na mbeti,
Vaj-vatani e mjer mileti,
Anës detit i palarë,
Anës dritës i paparë,
Pranë sofrës i pangrënë,
Pranë dijes i panxënë,
Lakuriq dhe i dregosur,
Trup e shpirt i sakatosur.

Se ç'e shempnë derbederët,
Mercenarët dhe bejlerët,
Se ç'e shtypnë jabanxhinjtë,
Se ç'e shtrythnë fajdexhinjtë,
Se ç'e pren' e se ç'e vranë,
Ç'e shkretuan anembanë,
Nënë thundrën e përdhunës
Anës Vjosës, anës Bunës.

Çirem, digjem i vrerosur,
Sakatosur, çarmatosur,
As i gjall', as i varrosur,
Pres një shenj' e pres një dritë,
Pres me vjet' e pres me ditë,
Se ç'u tera, se ç'u mpaka,
Se ç'u çora, se ç'u mplaka,
Lark prej vatrës dhe prej punës,
Anës Rinit, anës Tunës.
Çakërdisur, batërdisur,
Përpëlitur dhe zalisur,
ËndËronj pa funt, pa shpresë,
Anës Elbë-s, anës Spree-së.

Dhe një zë vengon nga lumi,
Më buçet, më zgjon nga gjumi,
Se mileti po gatitet,
Se tirani lebetitet,
Se pëlcet, kërcet furtuna,
Fryhet Vjosa, derdhet Buna,
Skuqet Semani dhe Drini,
Dridhet beu dhe zengjini,
Se pas vdekjes ndriti jeta
Dhe kudo gjëmon trumbeta.
Ngrehuni dhe bjeruni,
Korini dhe shtypini,
Katundar' e punëtorë,
Që nga Shkodra gjer në Vlorë!

Ky ilaç e ky kushtrim
më bën djal' e më bën trim,
më jep forc' e më jep shpresë,
anës Elbë-s, anës Spree-së.
Se pas dimrit vjen një verë,
që do kthehemi njëherë,
pranë vatrës, pranë punës,
Anës Vjosës, anës Bunës.

Arratisur, syrgjynosur,
Raskapitur e katosur,
brohoras me bes' e shpresë,
anës Elbë-s, anës Spree-së.

Titulli: Re: Disa poezi nga Kushtrimi Tue 29 Apr 2008, 1:05 am

Edhe kur kujtesa

Edhe kur kujtesa ime e lodhur
Ashtu si ato tramvajet e pasmesnatës
Vetëm në stacionet kryesore do të ndalojë,
Une ty s'do të harroj.
Do të kujtoj
Mbrëmjen e heshtur, të pafund të syve të tu,
Dënesën e mbytur, rrëzuar mbi supin tim
Si një dëborë e pashkundshme.
Ndarja erdhi
Po iki larg teje...
Asgjë e jashtëzakonshme,
Veç ndonjë nate
Gishtat e dikujt do të mpleksen në flokët e tu
Me të largëtit gishtat e mi, me kilometra të gjatë...

Titulli: Re: Disa poezi nga Kushtrimi Tue 29 Apr 2008, 1:06 am

Enderr e prere
1.
Mos vdis, se pas shirave aren e mbushi bari,
Ka rene ne ullishte mize e ullirit.
Hardhia duhet sperkatur shpejt me gurkali
Dhe ende s'ka dale nga plisi kercelli i misrit
Ne enderronim te benim nje anije,
Kurkush s'e mendonte me c'dru do ta ngrinim,
Kishim ndermend ta ndertonim me dege hardhie
Dhe vela ti vinim.
Bodrumet e saj t'i mbushnim me poce me vere
Dhe te lundronim ne ishujt e Havajes;
Ta pinim veren me vajzat e ishujve ne Belvedere,
Zezaku te bente fresk me fleten e palmes.
2.
Mos vdis se kalit i ra ne vrapim nje patkua
Dhe nisi ta ngreje nga dhimbja kemben e pare;
Kerkojme patkonj e s'na jep njeri hua,
S'e gjejme as nallbanin e marre.
Ne enderronim te shkonim ne hipodrome,
ne vende te lumtura ku munden me kuaj,
Tani dhe kali calon e s'na ha as barin e njome;
me sy si gota na sheh si te huaj...
3.
Mos vdis, se dielli ne oborr e ka shtruar sofren e madhe
Dhe presim te vijne vajzat te gjitha,
Te gjitha ato qe ti u thoshje "sorkadheve",
Kur grisnin fustanet ne driza.
4.
Mos vdis ne dhomen e heshtur i shtrire
Eshte turp kaq shpejt te rrish e te vdesesh!
Ne enderronim nje vdekje me te mire:
Duke vdekur, fytyrat tona ti shihnim ne piken e veses.

Titulli: Re: Disa poezi nga Kushtrimi Tue 29 Apr 2008, 1:09 am

Atdheu

Atdheu eshte dhimbje , eshte dhimbje.
Nje prill i pikelluar ne shpirt.
Atdheu eshte kryqi , eshte kryqi
E mban - dhe te mban ty ne shpirt.
Atdheu eshte toka e premtuar.
Ti shkel si nje zot dhe se ka nden kembe.
Atdheu ska fjale , ka sy te trishtuar.
Vdes dashuria ne dashuri qe te cmend.
Atdheu eshte buka e uritur.
Te iken nga duart e dot nuk te ngop
Enderr dhe ankth dhe shprese e sfilitur
Me syte n'erresire vetveten kerkon.
Atdheu eshte varr i hapur, eshte varr.
Nje jete drejt tij shkon me bese qe lind.
Ne nje pike loti mbyt lotin fatvrare.
Ne nje pike loti lirine e lind.
Atdheu yt i vogli , i vogli
ai hyjnori i pavdekshmi si loti

Titulli: Re: Disa poezi nga Kushtrimi Tue 29 Apr 2008, 1:12 am

Poema e Mjerimit

Kafshatë që s'kapërdihet asht, or vlla, mjerimi,
kafshatë që të mbetë në fyt edhe të zë trishtimi
kur shef ftyra të zbeta edhe sy t’jeshilta
që t'shikojnë si hije dhe shtrijnë duert e mpita
edhe ashtu të shtrime mbrapa teje mbesin
të tan jetën e vet derisa të vdesin.

E mbi ta n'ajri, si në qesendi,
therin qiellën kryqat e minaret e ngurta,
profetënt dhe shejtënt në fushqeta të shumngjyrta
shkëlqejnë. E mjerimi mirfilli ndien tradhti.
Mjerimi ka vulën e vet t'shëmtueme,
asht e neveritshme, e keqe, e turpshme,
balli që e ka, syt që e shprehin,
buzët që më kot mundohen ta mshefin -
janë fëmitë e padijes e flitë e përbuzjes,
t'mbetunat e flliqta rreth e përqark tryezës
mbi t'cilën hangri darkën një qen e pamshirshëm
me bark shekulluer, gjithmon i pangishëm.

Mjerimi s'ka fat. Por ka vetëm zhele,
zhele fund e majë, flamujt e një shprese
t'shkyem dhe të coptuem me t'dalun bese.

Mjerimi tërbohet n'dashuni epshore.
Nëpër skaje t'errta, bashkë me qej, mij, mica,
mbi pecat e mykta, t'qelbta, t'ndyta, t'lagta
lakuriqen mishnat, si zhangë; t'verdhë e pisa,
kapërthehen ndjenjat me fuqi shtazore,
kafshojnë, përpijnë, thithen, puthen buzët e ndragta
edhe shuhet uja, dhe fashitet etja
n'epshin kapërthyes, kur mbytet vetvetja.
Dhe aty zajnë fillin t'marrët, shërbtorët dhe lypsat
që nesër do linden me na i mbushë rrugat.

Mjerimi në dritzën e synit t'kërthinit
dridhet posi flaka e mekun e qirit
nën tavan t'tymuem dhe plot merimanga,
ku hije njerzish dridhen ndër mure plot danga,
ku foshnja e smume qan si shpirt' i keq
tu' ndukë gjitë e shterruna t'zezës amë,
e kjo prap shtazanë, mallkon zot e dreq,
mallkon frytn e vet, mallkon barrn e randë.
Foshnj' e saj nuk qesh, por vetëm lëngon,
e ama s'e don, por vetëm mallkon.
Vall sa i trishtueshëm asht djepi i skamit
ku foshnjën përkundin lot edhe të fshamit!

Mjerimi rrit fëmin në hijen e shtëpive
të nalta, ku nuk mrrin zani i lypsis,
ku nuk mund t'u prishet qetsia zotnive
kur bashkë me zoja flejnë në shtretënt e lumnis.

Mjerimi pjek fëmin para se të burrnohet,
don ta msojë t'i iki grushtit q'i kërcnohet,
atij grusht që n'gjumë e shtërngon për fytit
kur fillojnë kllapitë e etheve prej unit
dhe fetyrën e fëmis e mblon hij' e vdekjes,
një stoli e kobshme në vend të buzqeshjes.
Nji fryt kur s'piqet dihet se ku shkon
qashtu edhe fëmia n'bark t'dheut mbaron.

Mjerimi punon, punon dit e natë
tu' i vlue djersa në gjoks edhe në ballë,
tue u zhigatun deri n'gjujë, n'baltë
e prap zorrët nga uja i bahen palë-palë.
Shpërblim qesharak! Për qindenjë afsh
në ditë - vetëm: lekë tre-katër dhe "marsh!".

Mjerimi kaiher' i ka faqet e lustrueme,
buzët e pezmatueme, mollzat e ngjyrueme,
trupin përmendore e një tregtis s'ndytë,
që asht i gjikuem të bijë në shtrat vet i dytë,
dhe për at shërbim ka për të marrë do franga
ndër çarçafë, ndër fëtyra dhe në ndërgjegje danga.

Mjerimi gjithashtu len dhe n'trashigim
-jo veç nëpër banka dhe në gja të patundshme,
por eshtnat e shtrembta e n'gjoks ndoj dhimbë,
mund që t'len kujtim ditën e dikurshme
kur pullaz' i shpis u shemb edhe ra
nga kalbsin' e kohës, nga pesha e qiellit,
kur mbi gjithçka u ndi një i tmerrshmi za
plot mallkim dhe lutje si nga fund i ferrit,
ish zan' i njeriut që vdiste nën tra.
Kështu nën kambët'randë t'zotit t'egërsuem -
thotë prifti - vdes ai që çon jetë të dhunuem.

Dhe me këto kujtime, ksi lloj fatkeqësinash
mbushet got' e helmit në trashigim brezninash.
Mjerimi ka motër ngushulluese gotën.
Në pijetore të qelbta, pranë tryezës plot zdrale
të neveritshme, shpirti me etje derdh gotën
n'fyt për me harrue nandhetenand' halle.
E gota e turbull, gota satanike
tu' e ledhatue e pickon si gjarpni-
dhe kur bie njeriu, si gruni nga drapni,
nën tryezë qan-qeshet në formë tragjikomike.
Tê gjitha hallet skami n'gotë i mbyt
kur njiqind i derdh një nga një në fyt.
Mjerimi ndez dëshirat si hyjet errsina
dhe bajnë tym si hejt q'i ban shkrum shkreptima.

Mjerimi s'ka gëzim, por ka vetëm dhimba,
dhimba paduruese qe t'bajnë t'çmendesh,
që t'ap in litarin të shkojsh fill' e t'varesh
ose bahe fli e mjerë e paragrafesh.

Mjerimi s'don mshirë. Por don vetëm të drejt!
Mshirë? Bijë bastardhe e etënve dinakë,
t'cilt n'mnyrë pompoze posi farisejt
i bijnë lodërtinës me ndjejt dhelparak
tu' ia lëshue lypsiti një grosh të holl' n'shplakë.

Mjerimi asht një njollë e pashlyeme
n'ballë të njerzimit që kalon nëpër shekuj.
Dhe kët njollë kurr nuk asht e mundshme
ta shlyejnë paçavrat që zunë myk ndër tempuj.

Titulli: Re: Disa poezi nga Kushtrimi Tue 29 Apr 2008, 1:13 am

Në parkun që mbuluan fletët
Në parkun q'ë mbuluan fletët
Të dy ne ecim qetësisht,
Pas shijes saj ka shtruar vjeshta
Qilim të verdhë natyrisht.

Dhe ndoshta si një ëndërr e zbehtë
Ju fanit një muzg i vonë
Ky park q'ë kan' mbuluar fletët
Ku pas kaq shekujsh ti po shkon.

Nga vagabondët me cigare
Ti mos u tremb e dashur kot
Imazhin tënd as dinosaurët
Shekuj më parë s'e shtypën dot.

Që ti të vije kaq e bukur
Me këta flokë, me këtë hap
Toka të egrën klimë e zbuti
Dhe akullnajat ktheu mbrapsht.

Dhe s'kish se si të ndodhte ndryshe
Të ndodhte ndryshe s'kish se si.
U desh të zhdukeshin përbindshat
Që te kjo botë të vije ti...

Titulli: Re: Disa poezi nga Kushtrimi Tue 29 Apr 2008, 1:15 am

Kush ta fali bukurine

Kush ta fali bukurine
Qe t'e me trerosh te zine!
Kur te pashe per te vluar,
Pellumbeshe pende-shkruar,
Bubu!plumb ne kraharuar,
Plumb qe vret dyke gjemuar!
Mbledhur shoqet me nje qoshe,
Dic, m'ju flisje,dic m'ju thoshe,
Gushe-e-llere-e-gji-bardhoshe.
Pa me syckezat e tua,
Sy-larme!c'me fole mua.
Leshrave t'ju binte hija,
Yll i ndezur me shkendija,
Ndezur mun ne mes ne balle,
Te me vesh ne dhe te gjalle

Titulli: Re: Disa poezi nga Kushtrimi Tue 29 Apr 2008, 1:50 am

ORA

Apartamenti i zakonshem. Kati i dyte.
Udha e trenit.
Mbi parvaz tik-taku i ores:
mbi krevat,
tik-taku i zemres.
Gjoksi yt i ngrohte, dallgezues,
koka ime mbi te .
Koka, koha , ora , zemra,
nje!
C'rreh aty?
C'murmurit, c'gurgullon, c'oshetin?
Cila ere? Cili lume?
Ora, koha
zemra, jeta;
koha tek zemra,
jeta tek une.
Ti toke e lire,
ti liria ime e pushtuar
nga dashuria,
kur s'te kisha,
kujtoja se lulezoje ne ndonje planet tjeter.
Te dua aq shume sa me duket
sikur do te vdes.
Mbi krevat
tik-taku i zemres;
mbi parvaz
tik-taku i ores.
Udha e trenit .
Kati i dyte. Apartamenti i zakonshem.
Nje molle u fik.
Perbytje mbi dhe.
Ne varken e Noes a do kete vend per ne?