Ndodhin pastaj tregohen!

Titulli: Ndodhin pastaj tregohen! Wed 09 Jul 2008, 8:38 am

18 vjet "burgosu "nga familjaret e saj.

Nje grua e sekuestruar nga familjaret e saj ,ne jug te Italis,u lirua nga policia pas nje izolimi prej 18 vitesh dhe u shtrua ne nje spital psikiatrik ."Dyzet e shtate vjecarja ,Maria Monaco,e cila u zbulua ne nje ndertese te zones rurale Santa Maria Kapua Verde ishte ne gjendje konfuzionale mendore .Ajo ecte me veshtiresi dhe dukej se kishte humbur cdo lidhje me boten e jashtme".Maria mbahej ne izolim nga familjaret e saj qe nga viti 1990 pasi ata zbuluan se ajo ishte shtatezane.Sipas policise ,47-vjecarija jetonte ne kushte te mjerushem,nderkohe ka nisur nje heteim per te zbuluar nese Maria kishte crregullime mendore para izolimit te saj ,ishte izoluar nga familja e saj nga turpi ,per denim apo per t'u mbrojtur nga abuzime te tjera.Vellai i saj P.M.44 vjec ,dhe motra e saj mesuese ne nje shkoll fillore u arrestuan te akuzuar per keqtrajtim dhe sekuestrim personi,ndesa nena e saj 80-vjecare u mbajt ne arrest shtepie per shkak te moshes.'Policia ben perpjekje per te gjetur babain e 17-vjecarit dhe per te zbuluar nese adoleshenti ,i cili jetonte ne te njeten banese me pjesen tjeter te familjes ishte vene ne djeni se kush ishte nena e tij".Deshmia e e babait te 17 -vjecarit,emrin e te cilit ende nuk njihete,do te ndimonte ne hetim per te kuptuar nese i Maria kishte crregullime mendore para sekuestrimit te saj.Sipas agjencise Italiane Ansa ajo gezonte nje pencion si e semure mendore ,qe prej disa vitesh .Familjaret thane se keto para perdoreshin per t'i blere cigare Mariese ose per te mbuluar shpenzimet e djalit te saj ne shkoll...
_________________
Don't kill love, it's all we've got left!

Titulli: Re: Ndodhin pastaj tregohen! Wed 09 Jul 2008, 6:26 pm

Nena qe merr rrugen e emigrimit !!!

Ishte nje dite e zkonshme, si nga ato ditet e rutines ku neper mendjen tende rrotullohen mendime te trazuara .Ashtu e menduar per gjera qe ndodhin kohet e fundit ne jeten tone,me preku doren nje grua ne moshe gati te thyer,me nje shikim te paster ,por te deshperuar .Me foli ne gjuhen greke ,ne te cilen mezi i thoshte fjalet.Donte te blinte buke te zeze,por nuk dinte si i thoshin taman ne greqisht .shitesja nuk po e kuptonte,ndaj me drejtohej mua dhe me thote:Pestu(thuaj)pak .

I fola ne gjuhen shqipe.Syte e saj u ndricuan kur degjoj se une isha shqiptare dhe filloj te me perkedhelte me ate gjuhen e embel te nenave tona.-Tu befte nena jote je shqiptare?-Po,-i them.-Thuaj,o bije qe dua buke te zeze se nuk me kupton .Nuk ka faj,se mos di une qe t'i them mire.Mori buken dhe dolem te dyja nga dyqani .Me trgoj se ku punonte.i thash se kemi rrugen bashke pasi dhe une ne ate rrug banoj .Biseda fillo menjehere .Me pyeti nga jam,Ishte nje nene qe fati e kishte ber te merte emigracionin ne nje moshe kaq te madhe .-kam pese vjet ne Greqi ,me thote.-Ke ardhur te femijet ,i thashe?
Ajo ndaloi dhe lotet filluan t'i rreshqisnin ne fytyre.Per nje cast e humba se mos thashe dicka qe nuk e priste.
-Ah moj bije,jeta per mua eshte shume e dhimbshme.Me ka vdekur djali ne moshen 33 vjec,nga semundja e kacerit.Mezi e kisha rritur kete djale ,pasi ngela e ve ne mosh fare te re dhe nuk u martova me .Gjithe jeta ime ishte ai femije!Lotet e saj nuk pushonin ,bashke me te dhe te miat.Djali erdhi ne Greqi,ku punovi pese vjet dhe me pas u kthye per te hapur punen e tij ne shqipri .Hapi punen, madje mori dhe kredi bankare,e me vone edhe u martua .Nga martesa pati dy femije .Ishim per bukuri,gjerat shkonin shum mire dhe puna po shkonte mire.Me von u semure keq dhe ,bem analizat doktoret i dhan dy muaje jete.Dhibja eshte e madhe dhe nuk kalohet ,por me e keqijat erdhen me vone .Me semundjen e ti ne morem shume borxhe vec kredin qe kemi ne shtet .Nje nuse e re me dy femije nuk mund te perballoje kete shkatrrim ekonomise.Me ndimene e niperve te mi me sollen ne Greqi ,per te mbajtur nje plake nate e dite .Ne kete menyr ndimoj nusen e djalit dhe harroj dhibjen,qe te mos cmendem .Ajo punon ne dyqan per te mbajtur femijet ,ndesa une i dergoj leke per te shlyer kredine.Ne qofte se nuk do beja nje gje te tille,do me dilnine femijet me nusen ne rruge per te lypur ,pasi banka-do t'na marrte te gjitha cfare kishim e nuk kishim.Kam pese vjet qe nga dita qe kam ardhur.Me pervelon shpirti per te ikur,te shikoj niperit e mij ,e te qaj mbi varrin te djalit, por nuk kam dokumenta dhe po ika nuk kthehem dot me.Ah ,moj bije, kemi lindur per te vuajtur.Jam shum e merzitur ,po mbaj shpirtin me dhembe ,deri sa te mbaroj ato borxhe ,qe femijet e djalit mos te lypin ne rrug .Do qendrioj dhe nje vite dhe do kthehem te vdes ne vendin tim.
Kisha shtangur nga historia e saj , fjalet me kishin mbaruar.E ndjeva veten shume te vogel, madje dhe te varfer.Duke jetuar shembuj te tille, eshte detyra jone te behemi te forte dhe te harroj problemet,qe i ndertojm po vet.Ajo qe duhet te kuptojme eshte se,fuqia shpirterore qendron gjithmon me laret se dhimbja.
_________________
Don't kill love, it's all we've got left!

Titulli: Re: Ndodhin pastaj tregohen! Wed 09 Jul 2008, 6:29 pm

Te lumt per temen vertet shume qelluar. Mirpo shume e dhimbshme. Kam dhe une disa raste qe kam takuar sa isha jashte vendin dhe me dhe nje ide ti nxjerr nga ditari dhe ti ve ketu.
Flm shume per kete teme.
Me lejo ne replikim te shkurte pasi lexova me shume vemendje.
Te gjithe jemi koshient qe emigrimi nuk eshte si shkopi magjik siq e mendojme por ne disa raste eshte ndoshta nje detyrim kur ske rrugezgjidhje tjeter. Per fat te keqe ne trevat shqiptare po perjetojme gjera te tilla.
E repsektoj opinionin tend dhe shkrimin morena
_________________
Dashuria s’çenka asgjë tjetër,pos mjeshtëri e rrenës në çastin e duhur...

Titulli: Re: Ndodhin pastaj tregohen! Sat 19 Jul 2008, 11:26 am

Thirrja e dhimbshme per njeriun e dashur!

Dera e shtepise kerciti zhurmshem ,por qetesia mbizoteronte gjithandej.Petriti priste qe ne krye te saj te dilte Elisabeta ,si cdo here qe ta priste me buzeqeshjen e saj,por ajo mungonte.Kishte lene ne shtepi aromen e saj,po vet ku ishte?Petritin e kapi nje ndjenje shqetesimi qe sa vinte e shtohej,bashke me kalimin e kohes.Ishte ora shtate e mbremjes kur u kthye nga puna dhe nuk e gjeti njeriun e zemres ne shtepi.

Elisabeta mungonte dhe ai nuk e dinte ku kishte shkuar.E pa per here te fundit paraditen e se njejtes dite dhe akoma pret qe te kthehet ne shtepi .Por tashme kane kaluar 15 dite qe Elisabeta nuk ka treguar shenje jete...
30 vjecari Petrit Pali eshte emigrand nga Tropoja qe prej vitesh ndodhet ne Krete.Se bashku me 22 vjecaren Elisabeta Dushaj nga Lezha jetonin bashk per me shume se dy vjet .Por tashme kjo e re emigrante eshte zhdukur,thua se e ka perpire dheu ,dhe askush nuk di asgje per fatin e saj.Ne shtepi nuk mungone asgje ,sendet e saj jan ne vendin e zakondeshem ,aty ku kane qene perhere ,madje eshe pasaporta ndodhet po aty,ne sirtar.Lloj lloj mendimet mund te kalojne ne mendjen e cdo kujt,por jo te Pertitit .Ai kalonte shume mire me njeriune e zemres ,ai nuk kishte kontradikta me Elisabeten .Jo,ajo nuk munde te largohej kurrsesi me deshire .Dicka do t'i kete ndodhur!
Po cfar?!
Policia e Kretes kane hapur nje dosje te re Elisabeta Dushaj,ku 22-vjecarja rezulton e humbur.Por nuk ka asnje lajm tjeter ...Petriti pret me telefon ne dore per te mesuar dicka me shume ,por telefoni heshte .Familja Dushaj ndodhet sot ne Shqiperi .Ata jane te alarmuar dhe ne ankth Elisabeta mungon!
Nuk mund te imagjinoj dot si mund te jete te hysh ne shtepi dhe te shikosh se cdo gje eshte ne rregull, e patrazuar,por mungon bashkeshorti,bashkeshortja ,femija,njeriu i afert.... Eshte e pamundur per t'u koceptuar dicka e tille!Po aq e pamundur eshte te gjesh fjale ngushelluese per njerzit e aferm.Cfar mund ti thuash ti inkurajosh ,qe t'i besh te shpresojne se nje dite do gjendet,se nje dite do kthehet,se jeton........!

_________________
Don't kill love, it's all we've got left!